4 UP&DOWN

posted on 27 Dec 2011 22:53 by addiary
หายหน้าหายตาไปซะนาน เพราะมัวลั้ลลากับชีวิต  จะเรียกว่าปรับตัวปรับใจให้ยอมรับสภาพได้แล้วก็ไม่เชิง  เพราะบางmomentยังรู้สึกแหยงๆอย่างบอกไม่ถูก  เกือบ1ปีที่ผ่านมา สุขภาพฉันดีขึ้นตามลำดับ  จะมีเจ็บป่วยบ้างเล็กๆน้อยๆก็แค่เป็นไข้หวัด ที่ถึงขั้นล้มหมอนนอนเสื่อต้อง admit น่ะยังไม่มี  จะเรียกว่าโชคดีก็ได้นะ
 
ครั้งหลังสุดที่ตรวจ CD4 เมื่อ 1 ปีที่แล้ว ขึ้นมาแค่ 181 ทำเอาผิดหวัง หดหู่ไประยะนึง  แต่เชื่อมั้ยว่าหลังจากนั้นกลับมาโหมว่ายน้ำอยู่พักนึง  แล้วสิ่งที่เราพยายามก็เป็นผลเมื่อ CD4เดือน พ.ค. ขึ้นไปอยู่ที่ 273  เป็นอะไรที่ปลื้มปีติมากมาย  ในใจก็คิดว่านี่เป็นครั้งแรกที่ขึ้นมาเกิน200  อีกครั้งเดียวถ้าค่ายังได้แบบนี้แันก็ off ยาป้องกันติดเชื้อปิดอักเสบได้แล้ว  แถมผลคัดกรองมtเร็งปากทวารครั้งล่าสุดยังเป็น negative  ถือว่าเป็นโชค 2 ชั้นเลยก็คงไม่ผิด
 
"ค่า CD4จะขึ้นเต็มที่ เมื่อรับยาครบ 2 ปี" คำพูดของหมอที่ทำให้ฉันวาดฝันไว้ซะสวยงานว่ายังไงตรวจครั้งต่อไปต้องได้ 300 กว่าๆแน่นอน  จนกระทั่ง...
 
ผลครั้งล่าสุดเมื่อต้นเดือนตกมาอยู่ที่ 231   เล่นเอาใจหายว๊าบบบบบ  นึกว่างานเข้าแล้วแน่ตรู  มีสิทธิ์ได้เป็นยาแน่ๆ  แต่คุณหมอบอกว่าไม่ใช่การดื้นยาเพราะจำนวนไวรัสยัง <20  เท่านั้นเองคำถามมากมายพรั่งพรูออกจากปากของคุณหมอเจ้าของไข้เพื่อหาสาเหตุที่ CD4 ตก
 
"ช่วงที่ผ่านมาสุขภาพเป็นยังไงบ้างคะ"
 
"มีเจ็บป่วยอะไรหรือเปล่า"
 
"ออกกำลังกายบ้างมั้ย"
 
"น้ำหนักลดลงมั้ยคะ"
 
ข้อสรุป คือ ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย นั่นแหละ  นึกย้อนไปแล้วก็จริง  ฉันเองเอาตัวเข้าไปผูกไว้กับการว่ายน้ำ  เพราะความที่ไม่ชอบออกกำลังกายอยุ่ในกมลสันดาน  คิดว่าการว่ายน้ำนี่แหละสบายที่สุด  ที่หมู่บ้านก็มีสระ  ใกล้ๆแค่นี้คงไม่ขี้เกียจเกินกว่าทำ  ทีนี้ช่วงหน้าฝน  ฝนก็ตกแทบทุกวัน  แค่วิ่งหนีฝนเข้าบ้านก็จะแย่อยู่แล้ว  จะให้ออกมาว่ายน้ำอีกคงไม่ไหว  เรื่องออกกำลังกายชนิดอื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง!
 
คุณหมอเลยแนะนำให้ทานอาหารที่มีประโยชน์เน้นผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ไม่ติดมัน  และยังแนะนำให้เพิ่มน้ำหนักอีกซัก 2 กิโล  ทานอาหารให้เยอะขึ้น  โอ้วแม่จ้าววววววว! คุณหมอคงยังไม่รู้ว่า ฉันกินเหมือนกับมีปอบสิงอยู่19ตน  จะให้กินเพิ่มอีกกระเพาะก็ไม่มีที่เหลือแล้ว
 
ฉะนั้น การบ้านที่แสนหนักหน่วงของฉันใน 6 เดือนต่อจากนี้ทำให้ CD4 ขึ้นมาแตะ300 ให้ได้  ฉันเริ่มกลับมาว่ายน้ำอย่างจริงจังอีกครั้ง  แต่เหมือนโชคไม่เข้าข้างกันเลยยยยย  ทำได้ไม่กี่วันก็อากาศหนาวซะงั้น  แค่เอาขาแหย่ๆลงไปในน้ำก็จะแย่อยู่แล้ว  เรื่องว่ายน้ำก็เป็นอันต้องพักไปอีก  ใจนึงก็อยากออกกำลังกายด้วยวิธีอื่นหรือลองเล่นกีฬาอื่นๆบ้าง  แต่ความขี้เกียจในสันดานดูเหมือนจะมีอิทธิพลเหนือกว่าความขยันอันน้อยนิด
 
ใครหรืออะไรก็ได้ช่วยดลใจให้ฉันขยันออกกำลังกายที ได้โปรดดดดดดดด........ = ='

Comment

Comment:

Tweet

เอาใจช่วยนะคับผมก็ชอบออกกำลังกายมากแต่ช่วงนี้ยังไม่ได้ออกเลยแต่ในใจรู้สึกอยากไป แต่ก็อยากมีเพื่อนออกด้วยตอนนี้ก็เลยยังไม่ได้ไปสักที ขอบคุณมากสำหรับความจริงของชีวิตผู้ติดเชื้อ ผมไม่ได้ติดเชื้อนะแต่ทำงานรณรงค์ป้องกันในเรื่องนี้และตั้งใจจะดูแลผู้ติดเชื้อหนึ่งคนอยู่ก็ได้รับความรู้ที่ได้รับการถ่ายทอดจากท่านด้วยขอบคุณมาก

#1 By ยุทธนา ชูจิตร (115.87.222.233) on 2012-02-20 18:40