เป็นเวลาราวๆ 1 ปีทีชีวิตวนเวียนอยู่กับเรื่องหูดทั้ง Genital Warts และ Molluscum contagiosum หลักงจากรักษาตัวอยู่นนานจนกระทั้งไปถึงการตรวจคัดกรองมะเร็งทวาร  การส่องกล้องตัดชิ้นเนื้อไปตรวจเซลล์  เรียกว่าผ่านการรักษามาหลายรูปแบบแล้ว จนกระทั้งครั้งหลังสุดที่ไป"ตรวจภายใน"  อันนี้เป็นคำที่ จนท. ของคลีนิคนรินามใช้เรียกเวลาที่ฉันไปติดต่อแล้วลืมเอาใบนัดมา  ฟังดูก็แปลกเหมือนกัน  แต่ก่อนเคยได้ยินแต่การตรวจภายในของทางสูตินารีเวช  จะเรียกว่าเป็นสิ่งที่ผู้หญิงส่วนใหญ่กลัวอยู่เหมือนกันกับการจะต้องขึ้นไปอยู่บนอุปกรณ์ที่เรียกกันว่า"ขาหยั่ง"  แต่การตรวจภายในของผู้ชายไม่ใช่แบบนั้นเพราะมันเป็นคนละช่องทาง  ความอลังการของอุปกรณ์ของเทียบกันไม่ได้เพราะของผู้ชายเรียบง่ายกว่า

 

ครั้งล่าสุดที่ไปตรวจภายในก็ราวต้นเดือนที่ผ่านมา  หลังจากส่องกล่องแล้วไม่พบรอยโรค  ทางคลีนิคจึงนัดฉันมาอีกครั้งในต้นเดือนหน้า  แต่ก้ได้ย้ำไว้ว่าถ้ามีอาการคันๆก้ให้มาก่อนได้เพราะนั่นแสดงว่าหูดเจ้าเก่าได้ขึ้นมาอีกแล้ว

 

แต่ความสุขมักอยู่กับเราได้ไม่นานเท่าไหร่  หลังจากวันนั้นราว 2 สัปดาห์ฉันก็รู้สึกคันข้างในอีกครั้งแต่ก็ไม่มาก  ข้อสันนิษฐานแรกของฉันก็คือ "มันกลับมาอีกแล้ว"  ถึงจะไม่ได้สร้างปัญหามากมายให้กับการดำเนินชีวิตแต่ก็สร้างความกังวลในให้อยู่ไม่น้อย  ระหว่างนั้นฉันได้รู้จักและพูดคุยกับเพื่อนร่วมชะตากรรมคนหนึ่งเขาเล่าให้ฟังว่าของเค้าก็มีอาการเหมือนกัน  รวมทั้งมีการถ่ายแล้วเลือดไหลด้วย  ตอนแรกก็เข้าใจว่าเป็นริซซี่  แต่ที่นิรนามบอกว่าแสดงว่ามีหูดอยู่ข้างใน  ซึ่งต่างจากฉันที่ไม่เคยมีอาการเลือดไหลมากก่อน  จนกระทั่งเย็นวันหนึ่ง  แันก็เข้าห้องน้ำตามปกติ  ระหว่างที่ถ่ายหนักก็รู้สึกแปลกๆบอกไม่ถูกจึงก้มหน้ามองสิ่งที่อยู่ในโถ  แม่จ้าวววววว!!!ฉันตกใจมาก  สิ่งที่ฉันเห็นคือเลือดกำลังกระจายตัวอยู่ในน้ำ ฉันรีบคว้าทิชชู่มาลองซับดู  ปรากฏว่าเลือดไหลจริงๆ  ด้วยความนอยด์สุดขีด  จึงได้โทรไปปรึกษาเพื่อนคนนั้น  เค้าก้บอกให้ฉันรีบไปหาหมดแต่ถ้าข้าในมีแผลอยู่จะแต้มยาไม่ได้เพราะจะแสบมาก  ใ้หรอซัอสัปดาห์หน้าค่อยไป  คืนนั้นฉันนอนไม่ค่อยหลับด้วยความวิตกว่าจะเป็นโน่นเป็นนี่  เช้าวันรุ่งขึ้นฉันเข้าห้องน้ำตามปกติ  คราวนี้ไม่มีเลือดไหลออกมาอีกแล้ว  ฉันคลายความกังวลไปได้เปราะหนึ่ง  แต่อย่าเพิ่งดีใจไป!!!  ฉันเจอหูดบริเวณอื่นอีก T_T   ในตอนแรกก็เข้าใจว่าเป็นหูดข้าวสุกเพราะฉันเองก็มองไม่ค่อยเห็นแต่ก้พอนับได้ว่ามี 4 จุด

 

เย็นวันนั้นไม่รอช้ารีบไปนิรนามทันที  ถึงคลีนิคประมาณ 5 โมงเย็นใจก็ตุ๊มๆต่อมๆว่าจะทันมั้ยเพราะจำได้ว่าถ้าต้องบ่งบอกจะต้องทายาชาก่อนแล้วทิ้งไว้ประมาณครึ่งชั่วโมง  ฉันเล่าอาการให้ จนท.ฟัง เขาก็เตรียมเครื่องมือ แต่ก็ยังไม่วายที่จะถามว่าแล้วไม่ต้องทายาชาเหรอ

"มีกี่เม็ดครับ"

"ประมาณ 4 ครับ"

"อดทนกัดฟันนิดเดียวเอง หะๆ ไหนเดี๋ยวขอดูก่อน"

ฉันขึ้นเตียงจัดท่าพร้อมตรวจอย่างไม่รอช้า  ถึงแม้จะได้รับการบริการอย่างมิตรภาพแต่บอกตามตรงฉันก็ไม่อยากจะอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่  รีบไปรีบมาจะดีที่สุด

"อืม ไม่ใช่หุดข้าวสุกนะ เป็นหูดหงอนไก่  เดี๋ยวแต้มยาให้  ตัวนี้แสบหน่อยแต่ว่าหลุดเร็ว"

"ขู่กันขนาดนี้เลย"

พี่ จนท ก็บรรจงแต้มยาตามรอยโรค   ฉันก็รู้สึกถึงความแสบได้ทุกครั้งที่ยาแต้มลงไป  มันเป้นช่วงเวลาที่รู้สึกยาวนานเหลือเกินสำหรับฉัน

"เรียบร้อยแล้ว เรานับได้กี่เม็ดนะ"

"4 ครับ"

"มีอยู่ 8 เม็ดนะ"

"หาาาาาาาาาาา แล้วมันมาได้ไงอ่ะ"

จนท พยายามอธิบายว่าสิ่งที่เขาเจอมันอยุ่ในบริเวณไหน

"มันลามมาจากข้างหลังเราแหละ เกิดจากการสัมผัสไง  พวกผ้าเช็ดตัวบางทีเราไปถูๆตรงที่มีเชื้อแล้วมาโดน"

"เวรกรรม แล้วอย่างนี้ ซักแล้วจะใช้ได้อีกมั้ยอ่ะพี่"

"ใช้ได้  ซักแล้วก็สะอาดแล้ว  พี่ไมม่นัดต่อนะ  ถ้ามันมันไม่หลุดก็อาทิตย์หน้ามาหาซฎ้ได้  แต่ถ้าหลุดก็มาส่องกล้องตามใบนัดเดิมนะ"

"ครับ"

ออกมาจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์  บรรยากาศเงียบมาก  นี่ก็ราว 5 โมงเย็นกว่าๆ ฉันอาจจะมามาเป็นเคสสุดท้ายของวันนี้ก็ได้  แต่สิ่งที่ฉันกังวัลใจมากตอนนี้ก้คือมันจะขึ้นตรงไหนมาอีก?!?

 

edit @ 21 Aug 2010 10:17:43 by addiary

Comment

Comment:

Tweet

มาพบโดยบังเอิญค่ะ คุณเขียนเรื่องได้ดีมากนะคะ อ่านแล้วไม่พบอาการฟูมฟาย สติแตก หรือตีอกชกตัวเลย

แต่กว่าจะจับสติมาสร้างความสงบได้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ นะคะ คุณเก่งมากค่ะ ขอชื่นชม

แล้วจะแวะมาอ่านอีกนะคะ

#2 By จีด้า (124.121.6.0) on 2010-08-28 22:02

ชีวิตต้องสู้ค่ะ เอาใจช่วย

#1 By Primdao Shop on 2010-08-21 11:24